ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 119 / 5

ประโยค - วิชาปีมรมคราเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ๓๑ รูปพระหมี่จำพวก พระหมึกิยะ เป็นดัง สันติสีสละ ๔ โดยเป็นรูป ด้วยอำนาจแห่งจักบุตละ โสดาละ ภูตาละ วัตถุกาละ และวิธีนทรานวะ กับรูปอันนี้ ๗ ย่อมปรากฏ เหตุ

เนื้อหามุ่งเน้นไปที่ความหมายและการจัดแยกของรูปพระหมี่จำพวกพระหมึกิยะ พร้อมทั้งรายละเอียดเกี่ยวกับสันติสีสละและการกำเนิดของสัตว์ในด้านวิญญาณ โดยมุ่งเน้นว่าบันฑิตควรทราบเกี่ยวกับชื่อและนามรูปของสิ่งต่าง

ประโยค - วิถีธรรมตรงเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๓๓ (ลงไป) เขายิ่งชีพให้เป็นไปในท้องมรรคานั้น ด้วยโภชนะแน่น นี้ สำหรับโภชนสัตว์ทั้งหลาย สุขจักรกฤตอิ่มอิ่มอาหารเป็น สมุฏฐาน ย่อนปรกฏในกาลที่กลิ่นผะที่อยู่

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการที่สัตว์ทั้งหลายมีวิดยาณเป็นปัจจัยของรูปและเสียง ซึ่งธรรมที่กล่าวถึงมีความเกี่ยวข้องกับโภชนะแห่งชีวิตและรูป ๖ อย่างที่เกิดขึ้น โดยอธิบายถึงเงื่อนไขที่ทำให้เกิดเสียงและรูป และบทบ

ประโยค - วิญญาณิมครแปลก ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 334 พรรณนาข้างหน้า ส่วนว่าในรูปเหล่านั้น กรรมรูป (รูปเกิดแต่กรรม มีกรรมเป็น สมุฏฐาน) นั้นได้ กรรมรูปนั้นแต่งตั้งขึ้นก่อนเพื่อน ในภพ กำเนิด คติ (วิญญาณ) ด

เนื้อหาว่าด้วยการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกรรมรูปและสมุฏฐานในวิญญาณ โดยให้ความสำคัญกับนามและอุปมิ รวมถึงการวินิจฉัยและวิเคราะห์ภาษาศาสตร์ในบริบทของพุทธศาสนา ระบุความสำคัญของปัจจัยต่างๆ ในการเกิดการรับร

ประโยค - วิชาวิญญาณเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๑๓๖ สังขารวิญญาณที่เป็นไปในปัจจุบัน เพราะเป็นรูปที่มีกรรมเป็นสมุฏฐาน ในวัตถุกิลาในปัจจุบันอภคืออย่างนั้น คือในขณะจิตมีกุศลจิตเป็นต้น รูปมีกรรมเป็นสมุฏฐาน

เนื้อหานี้นำเสนอการศึกษาวิเคราะห์เกี่ยวกับวิญญาณและบทบาทของกรรมที่มีผลต่อรูปและนามในปัจจุบัน โดยอธิบายถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อวิญญาณและการเกิดขึ้นของนามรูป ผ่านการวิจัยที่เกี่ยวข้องและคาถาสังเฆ

ประโยค - วิญญาณมิรมรณเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ - หน้าที่ ๓๓๘ [คำถามส่งเขบ] ก็ข้อว่า วิญญาณเป็นปัจจัยแห่งรูปแท้ (มอง) ไม่เห็น ย่อมสำรัจได้โดยอัตตรูปที่ (มอง) เห็น ได้ในโลกนี้ [ขยายความ] ความว่า โดยปัจจัยว่า

บทความนี้สำรวจประเด็นว่าด้วยวิญญาณและความสำคัญต่อรูปและนามในทางอภิธรรม โดยเน้นการเห็นว่าวิญญาณเป็นปัจจัยของการเกิดรูปและนาม รวมถึงการอนุมานถึงสิ่งที่มองไม่เห็นในโลกนี้ วิญญาณจึงถูกต้องเป็นธรรมชาติหลัก

ประโยค - วิชาภัณฑ์แปล ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๔๑ ---สัมปุฏ---วิปก---อัตติ---และวิติปัจจัย อันนี้ ในปฏิสนธิกาลนี้ นามเป็นปัจจัยโดยประการอื่นบ้างก็มีดังนี้ คือ นามลงอย่างเป็นโดย เหตุปัจจัย ลายอย่างเป็นโดย

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างนามและปัจจัยในการเกิดอายตนะในปฏิสนธิ พร้อมอธิบายเกี่ยวกับเหตุปัจจัยในการสร้างสรรค์อายตนะตามลำดับ โดยเฉพาะในแง่วิภาคและขอบเขตของปัจจัยที่มีอยู่ในปัจจุบัน เน้นความสำ

ประโยค - วิถีธรรมศาสตร์ ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้า 342 ที่ ๖ คือ มานะตะน อย่างต่ำก็ ๓ อย่างเช่นที่กล่าวใน (ตอน) องุภาพ เหมือนกัน แต่มันเป็นสาย (คือร่วมกัน) มหาคุต ๔ เป็นปัจจัย แห่งมานะ ๕ นอกจากนั้นมักมาคะเ

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงมานะตะน และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับวิปนามในปวัฏฏาล โดยเปิดเผยถึงรายละเอียดของอายตนะที่ ๖ ที่อ้างอิงถึงสภาพต่าง ๆ และชนิดของปัจจัยที่มีผลในทางธรรม โดยเฉพาะในปัญญาและปฏิสันถิลา ซึ่

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๑- หน้าที่ ๓๔ ขั้นตอนในปฏิสันถารรูป วัตถุรูปเป็น ปัจจัยแห่งอธิษฐานนะ ๖ อย่าง ภูตรูป ทั้งหลายเป็นปัจจัยแห่งอธิษฐานะ ๕ โดยไม่ แปลกกัน ๔ อย่าง [ขยายความ] ความว่า ในปฏ

ในเนื้อหานี้จะกล่าวถึงการปฏิสันถารรูปที่สำคัญ โดยระบุว่าวัตถุรูปเป็นปัจจัยแห่งอธิษฐานะ ๖ อย่าง เช่น มนุษยะ ห้าปัจจัยในปฏิสันถารต่างๆ และการเชื่อมโยงกับภูตรูปซึ่งเป็นปัจจัย ๔ ของอธิษฐานะ ๕ ดังนั้นในชีว

ประโยค - วิชชามรรค_แปลก ภาค ๓ ตอนที่ ๑๓๖ [คาถาสรุปนามรูปปัจจัย] กินามและรูปทั้งสองใด เป็นปัจจัยแห่ง อายตนะประ และเป็นโดยประการไร แม้ นามและรูปนี้นั่ง ปราชญ์ภูมิวิจารณาในประ- การทั้งปวงเกิด ข้อนี้เช่นอ

ในบทนี้นำเสนอถึงปัจจัยของนามและรูปที่มีต่ออายตนะ โดยใช้หลักการแห่งปัญญาและความเข้าใจทางปรัชญา ตัวอย่างเช่นการกำหนดประการของความเป็นเหตุและผล รวมถึงการจัดการกับสัมผัสทั้ง ๖ ที่มีความสำคัญในการพิจารณาคว

ประโยค - วิทยาธรรมนคราเปล่า ภาค ๓ หน้าที่ ๓๔๘ ธรรมด้วยทีเดียวย่อหมายว่า นี่เป็นการกล่าวถึงความเป็นไปแห่งสิ่งที่เป็นอุปนิสัย อาจารย์เหล่านั้นย่อมปรารถนาอว๋า สายตนะ ภายในมีอุปนิสัยในดังนี้กัน กับอัญญาณ

เนื้อหาในบทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมและอุปนิสัย โดยมีการอธิบายว่าธรรมมาจากสายตนะและอัญญาณะเป็นปัจจัยในการสัมผัส และอ้างถึงการเรียนรู้ผ่านคำสอนของอาจารย์ที่เข้าใจธรรมในลักษณะที่ส

ประโยค- วิจิตรธีรมแปลก ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 350 เพื่อส่องความว่า ผัสสะแม้นเดียว มืออยตะหลายอย่างเป็นแดนเกิดได้ คำว่า "โดยเฉกอวนะนึกษ" เป็นต้น ความว่า พระตาถเจ้าวง แสดงพระพุทธธิบายว่า ผัสสะอันเดียวอ้อมม

เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับอายตนะและผัสสะในพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นความสำคัญของปัจจัยที่มีผลต่อความรู้สึกและประสบการณ์ทางอารมณ์ในกระบวนการศึกษา นอกจากนี้ยังได้ดำเนินการอธิบาย प्रमुखábes 5 อายตนะ

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๕๗ [แก่นแท คณาหาปัจจยา อุปาทาน] ในบทว่า คณาหาปัจจยา อุปาทาน อุปาทานมี ๔ บัณฑิตพิธิธิอุปาทาน ๔ นั้น โดยอรรถภูภาค (จำแนกความ) โดยสังเขป และโดยผิดธรรมแห่งอุปาทาน แ

อุปาทาน มี ๔ ประเภท คือ กุมาหาปัจจยา, ทิฐุปาทาน, สีพุทธุปาทาน และ อัตตวาทุปาทาน ซึ่งถูกอธิบายเพื่อทำความเข้าใจว่าบุคคลมักมีความรักต่อวัตถุโดยอิงกับกามปุปปาน เพื่อให้เห็นถึงธรรมชาติของอุปาทานและการยึดม

ประโยค - วิฑูรย์มรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๕๘ ศัพท์ในคำอุปมา (ลำภาก็องค์นัก คือคัปแค้น) และคำ อุปภูตร (ซ้ำมาใกล้กัน คือตวามเจือ) เป็นต้น [อรรถแห่งภูมิปทาน] นัํเดีวกันนั้น (คืออุปานศัพท์มิรอรว่า อืดมั่น ย

เนื้อหานี้กล่าวถึงศัพท์ในคำอุปมาและอรรถแห่งภูมิปทาน โดยระบุว่าทุจิตเป็นธรรมชาติดือมั่นที่ไม่มีความผันผวน และสีลศัพท์ปาทานเป็นการอธิบายถึงความอึดมั่นของบุคคลที่ยึดมั่นในศิลพรรค โดยแสดงให้เห็นว่าศิลพรรค

ประโยค - วิถีมิตรภาพเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ 360 ดั่งแรก ต้นหาทัพพัตตะ (ความแน่นเหนียวแห่งต้นหา) เรียกว่า กามูปทาน เพราะมาบอกว่า "ในอุปาทาน ๔ นั้น กามูปทาน เป็นในน ? กามฉันทะ (ความพอใจด้วยอำนาจอิสระภาพ) ใน

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดสำคัญในเนื้อหาที่มุ่งเน้นไปที่กามูปทานและอุปาทาน ๔ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของความพอใจและความยินดีที่เกี่ยวข้องกับอำนาจอิสระภาพที่มนุษย์มีต่อความรู้สึกและความรักที่เกิดขึ้นในชี

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ৩ ১৬๓ มีคำเพื่อน ในสงสารอันไม่มีใครรู้เบื้องต้นเบื้องปลาย ดังนี้ ลำดับ ความเกิดขึ้นแห่งกิเลสทั้งหลาย ท่านจึงไม่กล่าวไว้โดยตรง แต่โดย อ้อมพิณกว่าได้ว่า อ

เนื้อหานี้อธิบายลำดับการเกิดขึ้นของอุปาทาน ๕ ชนิด โดยเริ่มจากอัตตามุปปาทานที่เกิดขึ้นก่อน ตามด้วยสีลาพุพุทธานและกามุปปาทาน ที่เกี่ยวข้องกับความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิตและการเป็นอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอ

ประโยค - วิวัฒนาการเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๖๕ [คาถาสังขปัจจัยนะ] ก็ในอุปาทานทั้งหลายนี้ ต้นเหตุเป็นปัจจัยอย่าง เดียวแต่หุ่งปาทั้งซ้อนหน้าเพื่อน มันเป็นปัจจัย ๑ อย่างบ้าง ๒ อย่างบ้างก็แม่อุปาทาน ๓

บทความนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับแนวคิดของอุปาทานในบริบทของพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความสำคัญของปัจจัยที่เป็นอุปทานสี่ประเภท การทำความเข้าใจอุปธานที่สำคัญและวิธีการที่มันเกิดขึ้นในอารมณ์ พร้อมพูดถึงการเชื่อมโยงข

ประโยคส - วัฒนธรรมเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑๗ เป็นต้น อันสัมปุญญากับเจตนานันเอง ดังกล่าวว่า "ในภาพ ๒ นั้น กรรมภพเป็นในาน บุญญาสังหาร อบุญาญาสังฆาร อนุญาชาสังฆาร เป็นปริมตูก (คือภูมิภาค) ก็ คือ มหาภูมิ (คือ

บทนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างกรรมภพและเจตนาในวัฒนธรรมไทย โดยกล่าวถึงบุญญาสังฆาร อัญญาสังฆาร และอนุญาสังฆาร พร้อมกับการอธิบายอุปปัณฑภที่แสดงถึงการแบ่งประเภทของสถานะทางจิตและกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตของสัตว์

ประโยค - วิถีธรรมรเปล ภาค 3 ตอนที่ 379 คืออุปนิสัยปัจจัยเท่านั้นเอง นี้เป็นกถาอย่างพิสดารในบททั้งหลายมีมากกว่า ภาวจูงา ชาติ เป็นต้น [ภาวจร - ล้อแห่งภาพ] ถิ่นเหตุใด ในปฐิญญสมบูรณ์านี้ ปฏิญญธรรมมีโลกเป

ข้อความนี้อธิบายถึงอวิชชาในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้พระภาคเจ้าตรัสถึงปัจจัยที่ส่งผลต่ออวิชชา และความสัมพันธ์ระหว่างโลกกับอวิชชา ในภาวจรที่บัณฑิตควรเข้าใจ การทำความเข้าใจในความหมายของอวิชชากับสิทธิ์ถือว่า

ประโยคช 3 วิชามีกรมเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ 381 อันนี้ ธรรมเหล่านั้นเกิดขึ้นเพราะความเกิดขึ้นแห่งภูติสวาสะได้ ฉันใด ก็ย่อมเกิดขึ้นเพราะความเกิดขึ้นแห่งภาวะสวาสะก็ได้ฉันนั้น ดัง พระบาลว่า "แม้ภาวะเหล่านั้น

บทความนี้สำรวจธรรมที่เกิดจากความเกิดขึ้นแห่งภูติสวาสะ และวิปสาสะ โดยอ้างอิงถึงพระบาลี เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างธรรมเหล่านี้กับอาสวะและอวิชชา การมีอยู่ของธรรมเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อเทวาที่อาศัยอยู่ใ

ประโยค - วิชาธรรมประกอบ ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 382 [ภวจักรเมืองต้นไม่ปรากฏ] ประการต่อไป เพราะความที่เมืองมีอàoจิ้ม ธรรมที่เกิดแต่ปัจจัย ก็อธ (ต้อง) มีดังนี้ ครับอิทธิาชามขึ้นแล้ว ความจนสิ้นก็ไม่มี เพราะ

เนื้อหาที่นำเสนอเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในธรรมของพุทธศาสนา เน้นถึงความสำคัญของอวิชชาและผลที่เกิดขึ้นเมื่อความอวิชชาเป็นปัจจัยในการเกิดวัฏฏะ โดยระบุว่าสังขารและวิญญาณเกิดจากปัจจัยที่สัมพัน